22 maanden zwanger

Sedert gisteren ligt ons dossier reeds 22 maanden in China te wachten op een toewijzing...

Mijn God, hoe lang wordt ons geduld nog verder op de proef gesteld?

We zullen met gemak de 24 maanden overschrijden, dat is nu reeds zeer duidelijk...

Maar eens de 24 maaanden voorbij zullen zijn, hoe lang dan nog eens erbovenop?!?

Sommige bronnen spreken nu al dat de wachttijd zal blijven oplopen, tot 4 jaar na login datum...

Dat had zelfs ik niet durven vrezen... Dat betekent dat het ganse adoptieproces voor China vanaf nu voor de nieuwe kandidaten 6 jaar wordt : van inschrijving bij Kind en gezin tot overhandiging... Dat is toch helemaal onmenselijk! Ik denk dat China weinig nieuwe aanvragen te verwerken zal krijgen vanaf nu...

cut-off 8 december

De cut-off voor deze maand is 8 december geworden...
nog 35 dagen te gaan...

mijn prognose bijft voorlopig bij een toewijzing in maart...
maar vroeger zou natuurlijk fantastisch zijn...

update wordt weer verwacht

Einde van de maand, dus kijken we weer vol spanning uit wat de nieuwe cut-off worden zal...
Zoals gewoonlijk startten de roddels weer zeer positief (eerst was sprake van 12/12)en duiken ze nu weer naar beneden(nu spreken ze van 8/12)...
Ik blijf gokken op een voorstel in maart...en stilletjes hopen op februari...
Eind deze week vermoedelijk meer nieuws...

P.S. : aan ann en iwan : ik was reuzeblij met jullie reactie want we waren jullie gegevens kwijt... Omdat je anoniem reageerde kan ik nog steeds niet terugmailen...wil je mij een mailtje sturen op katia.desauw@telenet.be ?

wachttijd van 21 maanden voorbij

Op 12 oktober, oma's verjaardag, lag ons dossier welgeteld reeds 21 maanden op een toewijzing te wachten...
Nog hoeveel maanden te gaan??? 3, 4, 5???

november is er eindelijk door!!!

Om eens positiever te beginnen : het is officieel... de cut-off is 30 november.

Nu zullen ze december in vliegen (ik hoop dat ze er werkelijk in vliegen en ver landen...)

Nog 43 dagen te gaan...

dit zijn de voorspellingen van RQ... Zoals je kunt merken kan het echt alle kanten opgaan met onze LID van 12 jan... Maar wij denken maart en hopen februari of vroeger...

cut-off

De chinezen zijn een week met verlof, dus officieel nog geen nieuws, maar alles wijst erop dat de nieuwe cut-off 30 november is geworden... Dat wil zeggen dat ze er een half jaar hebben over gedaan om de maand november erdoor te krijgen!!!
Wij zitten nu nog 43 dagen verwijderd... als ze zo doorgaan begint de "zwangerschap" nu nog maar, t'is te zeggen nog 9 maanden voor een toewijzing en dus nog 11 maanden voor afreis...
Wat een verschrikkelijke gedachte!!!
Komen wij nog ooit wel aan de beurt???
Toch vermoedt de RQ dat ze nu stilaan meer dagen zullen matchen omdat er minder dossiers zijn in december (? de helft van aantal in november? naar het schijnt)
Met heeeeeeel veeeeel geluk krijgen wij een toewijzing in februari (wat een mooie valentijn zou dat niet zijn...) maar we vrezen dat het toch maart zal worden en hopen dat het echt niet later wordt...
ALS we in maart een toewijzing krijgen, reizen we half -eind mei af... hopelijk kan Basile zijn eerste communie nog doen met zijn vriendjes uit zijn klas...

engelengeduld

Dit zijn zo weer eens van die dagen dat ik serieus te kampen heb met deze extreem lange wachttijd...
De leegte in haar (zijn?)kamertje is soms zo ondraaglijk...
Mensen rondom ons worden maar zwanger, bevallen en worden weer zwanger....
Onze kinderwens blijft bij dat hevige verlangen, maar lijkt zo eindeloos...
Ik troost me dikwijls met de gedachte dat we er drie maanden verder beter zullen voorstaan, maar dat deed ik al vaker en zie, ik durf niet meer te hopen op drie maanden verder, want we zullen beslist weer wat dichterbij zijn, maar dicht genoeg om het spannend te kunnen maken en echt vooruitzicht te kunnen hebben??? ik weet het niet... Ik hoop het...
Het liefst zou ik nu een winterslaap willen doen en ontwaken als onze toewijzing klaar ligt...

Ook de idee waar ons kindje nu zou zijn, ergens in China, in een weeshuis of een pleeggezin... Wordt ze goed verzorgd? Krijgt ze aandacht als ze huilt? Hoeft ze geen honger te hebben? Is er ruimte om te spelen en te lachen?
Ach schatje, jij groeit niet in mijn buik, maar erboven in mijn hartje heb jij reeds lang jouw plaatsje veroverd!!! Konden we nu al maar bij jou zijn...
Basile droomt er al van om jou te komen wekken, jou je tutje toe te steken als je huilt, jouw flesje te mogen geven, jou voort te duwen in de buggy en hééééééééééél veel met jou te kunnen spelen....
Mijn God, waarom wordt ons geduld zo op de proef gesteld? Wij zijn er echt meer dan klaar voor!!!