Wat vliegt de tijd toch snel...gelukkig is er af en toe eens iemand die me op de vingers tikt dat de update weer lang op zich laat wachten, of ik was er nog niet toe gekomen...

Veel foto's heb ik de voorbije maand niet geschoten. Onze kleine meid had nl. het Syndroom van Gianotti Crosti... Klinkt heel ernstig, maar is het gelukkig niet. Ze had, als reactie op een virus, immense bloedrode pukkelplekken op haar tere wangetjes... Ze leek precies een clown en zag er best wel zielig uit... Gelukkig had ze er zelf weinig last van. Van de dermatoloog kregen we te horen dat zalfjes smeren (ik had ondertussen de hele apotheek al geplunderd;-)) geen zin heeft, het moest vanzelf weer weggaan. En dat gebeurt nu... Je ziet er bijna niets meer van. Oef!

Het nieuwe jaar is in schoonheid ingezet! Onze hartjes werden overspoeld van vreugde om eindelijk deze feestdagen samen te kunnen doorbrengen... Iets wat de voorbije jaren toch pijnlijk was...

Julia laat zich de Belgische kost heel wel bevallen! Ze is gek van frietjes en van chocola!!! Eigenlijk is ze echt geen moeilijke eter, we moeten haar zelfs dikwijls intomen... Ze zou blijven dooreten... Ze doet ook al flink haar best om zelf te eten met een lepeltje of vorkje. En drinken uit een (plastieken) glas vindt ze geweldig, al verloopt dit laatste niet altijd vlekkeloos...

Tijdens de Kerstvakantie kwam onze buurvrouw met kleine Anna op bezoek. Anna werd geadopteerd in Vietnam, waar onze buurvrouw werkt en meestal leeft. Wat een plezier om die twee samen bezig te zien...

Sinds Julia stapt, heeft ze heel wat minder "woedebuien". Ze voelt zich overduidelijk heel erg in haar sas nu ze kan gaan waar ze heen wil.

Ik heb echt de indruk dat ons meisje zich echt gelukkig voelt!

Het is een echte lachebek en mama plagen en deugniet zijn, vindt ze geweldig. Je moet haar eens horen kraaien als ik roep dat ze bij me moet komen en ze rent de andere kant op (goed voor de lijn, mama!)

Als papa thuiskomt van zijn werk, en Julia hoort de sleutels in de voordeur, roep ze het uit : PAPA!!! Zo vertederend!!!

Julia is een sterke meid, zelfs haar middagdutje kan ze al eens overslaan zonder huilerig te worden of lastig te zijn...

Ze kan zich ook al heel flink bezig houden met haar speelgoed : zo lief als ze zegt tegen haar popje "dodo" en het popje in een mandje legt en toedekt of haar haar flesje en zoentje geeft ...

Ook Bumba bekijkt ze nog steeds graag!

Julia geniet ervan op stap te gaan (net als haar mama ;-)))

Ze charmeert iedereen die ze tegen komt met haar lach of een zoen!

Maar gelukkig zijn wij deze keer de echte bofkonten en genieten wij elke dag weer van zo een fantastisch zusje!! (Tijdens de lange wachttijd zei Basile wel eens : ik wil liever een broertje... Nu zegt hij : ik wil nog zo een lief zusje!!!)

Nu Julia kan stappen, begint ze meer en meer te brabbelen... Hele rijen vertelt ze... Zo schattig!

Dit zijn de woordjes uit haar vocabulaire van momenteel : mama, papa, baba (basile), pop, Kitty, "deutoe " (deur toe : deuren dichtdoen vond ze fantastisch), toedoe (toedoen), no (nog), dada, oen (zoen), ai, kaka (en als ze dat roept, is het ook meestal prijs!), pipi...

En om af te sluiten : kiekjes van gisterenavond.

Het oudercomité organiseerde een kattentocht op school... Julia liet zich gewillig door mij shminken en was in haar nopjes omdat ze weer mee op stap mocht!!!

TOT VOLGENDE MAAND

(dan ga ik al mee skiën!!!)

Ik kan stappen!

net op de vooravond toen onze flinke meid 15 maanden ging worden, lukte het...
JULIA STAPT ALLEEN!
En dapper is ze wel, ze houdt het niet bij enkele stapjes, ze stapt al de hele keuken door (zo een kleine 8 m). Af en toe verliest ze nog wel eens wat evenwicht en laat zich dan zakken op haar zachte pamperkussentje...
Ik ben zo blij dat wij dit mogen meemaken.... Hier had ik altijd van gedroomd : om de eerste stapjes zelf te kunnen zien, en ja hoor, wij kregen vandaag de primeur!
grote broer en wijzelf zijn dan ook erg trots op onze kleine meid!!!

BRAVO JULIA!!!!

Ziehier een filmpje, helaas krijg ik het niet rechtgezet...

hohoho

Hier komt hij dan...

De Kerst waar we al die jaren van droomden...

Hopelijk genieten jullie er evenveel van als ons!

Zalig Kerstfeest!

Katia, Didier, Julia en Basile

(fotografie Clair Obscur Marke)

eindelijk alweer...

tjah,
ik was weer even van de wereldbol verdwenen met mijn lieftallig gezinnetje...
ik beloofde telkens rond de maandwissel een update te houden, maar heb me helaas aan die belofte niet kunnen houden...
het is ook zo ontzettend druk...
papa weer volop aan het werk tot in de late uurtjes, basile naar school met de nodige aandacht voor onze kerel, ons huisje waarvan elk hoekje de Mister Propre vod eens moet geproefd hebben, en onze kleine meid die ontzettend graag wil geanimeerd worden....
Nog een kleine maand en dan moet ik weer fulltime aan de slag...
dat zal nog wat meer organisatietalent vragen...

Onze meid is nog steeds het meest fantastische kind op deze aardbol!
Ze verandert wel erg snel, en groeit als een kool...
Julia is nog steeds een heel vrolijk meisje. Toch weet ze al heel goed haar willetje door te drijven en is hier erg vastberaden in...(toen ik deze morgen bij de beenhouwer aankwam, begon ze luidkeels te roepen, net zolang tot ze van de dame een "schelleke" kreeg ;-))
Ze verandert ook in de manier van spelen : toen we haar net hadden, kon ze zich urenlang alleen bezighouden met een doosje blokjes, maar nu lukt dat niet meer... ze speelt heel graag, als het maar samen is...
Ze speelt ook het liefst met iets waar een ander mee bezig is (tot frustratie soms van grote broer)
Ook vindt ze het spannend om de spullen uit de kasten te halen...
Julia mag je nu geen moment meer uit het oog verliezen... Ze kruipt vliegensvlug het hele huis door, trekt zich overal aan recht, doet alle lades open (en soms weer dicht zonder de vingertjes eerst weg te halen :-(
en ze vindt alles wat geen speelgoed is erg fascinerend... als ze niet met de gsm van mama of de afstandsbediening mag spelen, tiert ze het uit van collère...
in bad gaan is nog steeds één van haar favoriete bezigheden, alsook eten en wippen op de muziek...
Ze wordt ontzettend graag gedragen, maar dat is stilaan een echte karwei aan het worden. Ze weegt inmiddels al een flinke 10 kg en bovendien is ze zo nieuwsgierig en hebberig dat ze zich vaak laat hangen om iets te kunnen grijpen wat ze ziet...
ze begrijpt ook al erg veel... een neen kent ze al (maar negeert ze soms nog), ze geeft streeltjes als ze je geknepen heeft of als je erom vraagt, ze geeft haar voetjes aan bij het aankleden als je "voetje" vraagt, ze steekt haar boterhammetje in haar mondje als je zegt "mondje", ze wijst haar neusje aan en ze roept luidkeels achter haar grote broer "BABA"...

Ik kan het vaak nog steeds niet geloven dat dit werkelijk echt is en onze zo lang verwachte droom eindelijk in ons midden hebben...

Ik sluit af met wat foto's :

cadeautjes ontvangen kan ik al heel goed ;-)))

Wat ben ik al verwend geworden... de sint zal nog weinig plaats vinden om iets achter te laten...

De kindjes vinden me één voor één te gek!

mijn grote broer is zo trots als een pauw met zijn zusje lief!

Julia's doopsel : als ik geen waterrat ben!

julia's eerste verjaardag : wat een feest alweer!

Ik sta al stevig op mijn beentjes!

EINDELIJK !!!

Eindelijk, de voor velen langverwachte up-date... We zijn tevreden dat we met ons gezinnetje ertussenuit zijn geknepen, ver weg van alle drukte en nieuwsgierige blikken... We hadden er alle vier nood aan om in ons hernieuwde gezinnetje weer ons plaatsje te vinden... En de Spaanse zon liet ons (in tegenstelling tot hier in België) hierbij niet in de steek! Het was dus een kleine maand zalig genieten... Onze grote broer vond het super om te kunnen spelen in zee en zwembad, te dansen in de kidsclub, en natuurlijk te genieten van zijn lieve zusje.Hij is er gewoon weg van... Ook zusje vond het erg plezant : ze kon zich heel lang vermaken op het speeltapijt in de schaduw en ook in het zwembad had ze het naar haar zin. Het slapengaan verliep soms nog wat moeizaam, en de uurtjes dat we haar in slaap zongen, hebben we niet geteld... Mama moest even haar draai vinden om alles gedaan te krijgen, maar gelukkig valt er op reis al heel wat weg van huishoudelijke taken. Papa genoot met volle teugen om zolang samen te kunnen zijn met zijn schatjes, want zo een lang verlof van 9 weken had hij nog nooit...
ik pak alvast uit met wat vakantiekiekjes : Eind augustus moesten we ons spijtig genoeg weer huiswaarts begeven, tot groot jolijt van onze familie die Julia nog niet veel had gezien... De oma, opa, mammie, tantes, nonkels en neefjes waren maar wat blij om onze meid weer in levende lijve te kunnen zien... Onze Julia blijft dan ook een stralend kind, altijd klaar met de glimlach!
Na een goeie dag thuis, diende Basile zich naar de schoolpoort te begeven, heel trots met zijn zusje aan zijn zijde... Wat waren zijn vriendjes jaloers op zijn mooie zusje! Ondertussen doet onze grote broer het al weer flink in het tweede leerjaar en zit de schoolroutine er gelukkig al weer wat in.
En zus? Die groeit en bloeit als een kool!
In die korte tijd kruipt ze al naarstig het hele huis rond, trekt zich overal aan recht en doet niets liever dan op haar beentjes staan. Met beide handjes zet ze zelfs al enkele stappen voorwaarts... Soms staat ze recht aan de salontafel en raapt een speeltje op. Het lukt al aardig om slechts met één handje vast zich staande te houden... (maar af en toe wil ze het tweede handje ook ergens voor gebruiken en gelukkig is mama dan niet ver uit de buurt...) Eigenlijk moet ik ze constant in het vizier hebben, want het liefst pikt ze de spullen die niet voor haar zijn bestemd : kleine speeltjes die Basile liet rondslingeren, steekt ze in haar mondje, dus hebben we deze kleine prutskes allemaal verbannen naar zijn slaapkamerterrein... ook mijn gsm is één van haar favorieten...Als ik hem terug wil, knijpt ze deze heel stevig vast en krijst ze het uit als ze toch los moet laten...Ze weet zeer goed wat ze wil, onze kleine dame! Heel vertederd zijn we ook las ze "mama" en "papa" zegt... ook haar "bravo", "dada", "zo groot zal ik worden", "keppe" zijn hartverwarmend en spontaan (op commando lukt het niet altijd...) Gelukkig heeft ze ook bij het slapengaan wat rust gevonden en hoeven we haar niet meer in slaap te zingen. We leggen haar nu gewoon in haar bedje en met een knuffeltje en dikke zoen is ze meestal zonder mopperen snel in dromenland. Deze morgen was ik op consultatie bij de arts, en hier slaagde ze in alle testen voor haar leeftijd, zoals de picetgreep, het rechttrekken,... Ze kreeg ook haar eerste vaccin en hield zich uiterst kranig! (vanavond had ze wel een klein beetje koorts hierdoor) Ze weegt ondertussen ook al één kg meer dan in China (9.5 kg) en zit met haar gewicht op het gemiddelde van haar leeftijdscurve. haar lengte zit iets boven het (Belgische!) gemiddelde, dus een klein Chineeske zal het vermoedelijk niet worden.

Vorige week hebben we ook de kaartjes verstuurd. Dit zijn de twee foto's die erop stonden : (fotografe Clair Obscur Marke!) vergezeld met bijhorende teksten :

Katia, Didier en grote broer Basile melden u met trots de thuiskomst van Julia

geboren te Jiangxy, China op 30 september 2007

metekindje van mammie Yvette petekindje van opa Luc

Dagen en weken reisden we door de tijd

Maanden en jaren, het leek wel een eeuwigheid

Maar nu is aan al het wachten een eind gekomen

En overtroffen zijn onze allermooiste dromen

Vliegend onder de maan en sterren door de nacht

Hebben we jou met een zilveren vogel voor altijd thuisgebracht!

Na een tijdje van wennen,

kun je onze Julia komen leren kennen…

Willen jullie vooraf wel even bellen?

Vrijblijvende geschenkideetjes:

Cherubin Kortrijk

Babyjunior Kuurne

En nu is het dus weer genieten van het leven als huismoeder. Papa heeft ondertussen ook terug het werk hervat... Ik geniet nog van ouderschapsverlof tot 5 december, en dan ga ik weer full-time aan de slag... Maar daar wil ik nog even niet aan denken, en vooral genieten van een zalig gezinnetje waarvan ik al die jaren zelfs niet heb durven te dromen... en de vele bezoekjes... Vanaf nu probeer ik maandelijks één update te onderhouden... De eerste volgt net na haar eerste verjaardag van 30 september... Dus telkens rond de maandwissel... Toedeloe!!!

eerste weekend thuis

Het wordt voor mij ook afkicken om niet meer dagelijks mijn blog up te daten ;-)))
Ik ben dan ook zoooo trots op onze kleine meid dat ik het niet kan laten om met haar kiekjes uit te pakken...
Ziehier enkele beeldjes van haar eerst bezoek aan haar speelparadijs :


haar eerste rit op haar auto die ze van tante, nonkel en neefjes kreeg :


haar eerste uitstap naar zee:
Ook met onze vrienden voelt ze zich al super :

en de broertjes hadden het ook erg naar hun zin...
Wat moet een mens nog meer hebben om gelukkig te zijn???

Here we are!!!

Na twee dagen "time out", toch nog even het verslag van onze prachtige thuiskomst...

(tante sherley, onze oprechte dank voor de organisatie hiervan!!!)

Na enkele lange uren op de luchthaven van Peking, waarbij ons klein meisje de slaap niet kon vinden, stapten we het vliegtuig op richting thuisfront.

Na haar flesje, kon onze meid zich eindelijk overgeven aan de vermoeidheid en viel in slaap in een "babybasket", een hangend bedje aan de wand... Ons klein marmotje heeft zo toch een goeie 4 uren kunnen slapen... Voor ons groot marmotje hadden we op de grond een bedje gemaakt en hij heeft een lange dut gedaan van zo'n 8 uren, flink,hé!

De mama en de papa hebben helaas de slaap niet echt kunnen vinden...

En dan het lang verwachte moment...

Toen we door de gate kwamen stonden onze naaste familieleden en onze beste vrienden juichend klaar met een prachtig spandoek van onze twee prachtige kinderen...

De emoties waren geweldig!!!

Ons meisje kwam ogen tekort, maar beloonde de vroege vogels al snel met een lachje...

Op een minibusje keuvelden we wat bij...

Julia had vooral veel oog naar de kindjes

De eerste kennismaking met haar neefjes Jorre en

Jenne (die meteen op slag verliefd werd ;- )))Ze werd dan ook dadelijk van hen verwend met kadootjes van haar favoriet Bumba!!!

Ook de dikke vriendjes Marthe en Cisse waren niet van haar weg te slaan!!! De volwassenen moesten nog even op afstand blijven... Maar op alle gezichten was af te lezen dat ze zo delen in ons geluk!

Ziehier de trotse meter :

Bij een korte halte werden we verwend met lekkere Belgische koffie en smakelijke ontbijtkoeken... (dank je wel Heleen, tante Marijke en tant' Ann !!!)

Wat later werden we thuis afgezet...

Oma en mammie hadden ons huisje mooi versierd!

De welkomstbloemen en -ballon en -kaartjes prijkten op de tafel...

Basile heeft nog nooit zo snel aan de voordeur gestaan... Zijn maxi-trampoline en zijn speelgoed mochten hem verwelkomen!

Onze kleine meid kwam ogen tekort : haar park met speeltjes, haar sitter voor tv, haar kamertje,... Ze wilde wel de ganse dag graag heel dicht bij ons blijven, we moesten in haar gezichtsveld vertoeven!!! Als ze onze stem hoort, maar ons niet ziet, panikeert ze nog een beetje...

Toch is ze na een ontspannend bad met grote broer en een lekker flesje vlot in slaap gevallen en heeft de hele nacht doorgeslapen... Deze morgen werden we bij het ontwaken alweer verwend met haar prachtige glimlach!

Deze morgen mocht ze mee boodschappen doen, terwijl grote broer zijn vriendjes opzocht op de speelpleinwerking...

Deze middag konden we van de lekkere Belgische frietjes van opa genieten en daarna heeft onze flinke meid een hele lange siësta gehouden...

Het gaat dus super met ons allemaal!!!

( Bedankt Bertolt voor de prachtige fotoreportage!!!)