bezoek verboden stad en Tian An Men plein

Vandaag zijn mijn mannen gezond en wel ontwaakt! Joepie! (dank je wel voor het kaarsje, tante Jenny, het heeft geholpen!!!)
Zo konden we allen mee op uitstap naar het grootste plein van de wereld.
Daar aangekomen moesten we noodgedwongen een paraplu kopen :-((( en konden niet al te veel kiekjes genomen worden door de weersomstandigheden...
Julia heeft vandaag ook heel gedwee rondgekeken en meegenoten vanuit haar buggy! Basile rijdt er dan ook zo trots als een gieter mee rond!(de buggy kun je draaien met oogcontact met de baby en dat heeft ze echt wel nodig... Ze panikeert nog als ze ons niet ziet...)
Daarna hebben we de verboden stad bezocht. Immens groot, indrukwekkend!!!

Echt de moeite, maar we hadden niet de tijd om alles gezien te krijgen. We hebben er eerder een totaalindruk van opgesnoven... Die keizer had me nogal het leventje...
Met de kleintjes is het ook niet evident om zulke bezoeken af te leggen...Soms vind ik het wel vervelend als we de kinderen (en onszelf) niet kunnen voeden op geregelde tijdstippen...
Ook voor het regelmatig verschonen van de baby's is dat niet zo vanzelfsprekend...

Deze namiddag na aankomst hebben we met zijn vieren weer een deugddoende siësta gehouden (na wat protest van grote broere)

En deze avond hebben we onszelf getrakteerd op een lekkere steak friet ! Die Chinese kost begint op den duur toch wat tegen te steken...(wat zijn we verwend, hé...)

Ziezo, dat was het weer voor vandaag!!!
Nog meer nieuws vanuit ons Belgenlandje is steeds welkom!!!
Hoe meer reacties, hoe leuker! Die respons op ons dagboek maakt het net zo leuk!!!

Toedeloe van ons viertjes!

We zijn in Peking!

Wat gisteren voor ons een rustig dagje leek, is toch wat lastiger gebleken achteraf.
Valiezen afwerken, uitchecken, met busje naar de luchthaven, bagage inchecken, vliegtuig op, twee uren vliegen (met maaltijd op water en brood), vliegtuig af, busje weer op, busje naar hotel in Peking, inchecken, kamer op, papieren verzamelen en afgeven aan Wanyu, eten in restaurant,...
We waren allemaal bekaf, eerst en vooral de kindjes, want veel hadden die niet geslapen (julia al helemaal niet), maar ook de grote volwassenen hadden dringend rust nodig... Vandaar dat we allen vlug de (keiharde) bedden zijn ingedoken en geen update meer hebben gemaakt van gisteren...

Die nacht is Basile hoestend wakker geworden, met hevige koorts... De vermoeidheid zal zijn weerstand hebben aangetast en door al die airco en warmte schommelingen is hij gesneuveld... We hebben gelukkig antibiotica mee en hebben deze dan ook onmiddellijk opgestart, samen met de nodige perdolans. Hij is vandaag met papa op het hotel gebleven, want ook de papa voelde zich vandaag niet te "bien"... Hij is wel heel flink, onze grote broer, ondanks hij ziek is, blijft hij goedgeluimd en flink!!!

Deze morgen vernamen we dat baby Jill van Ann en Iwan bij hun dagelijkse check-up in het hospitaal moesten vernemen dat Jill een longontsteking heeft en opgenomen diende te worden voor enkele dagen... Ach, we hebben zo met hen te doen... Al van de eerste dag in China zijn zij dagelijks met Jill naar de dokter geweest. We dachten allemaal dat Jilleke nu echt beter aan het worden was... Gelukkig mag Ann bij Jill in het ziekenhuis blijven inslapen, maar aangenaam is anders natuurlijk!!!
Ook bij Manu en Sigrid verloopt niet alles van een leien dakje... Sigrid heeft enorme last van de jetlag, en kan bijgevolg helemaal niet slapen 's nachts... Na een week nog bijna niet te hebben geslapen , zit zij er ook helemaal onderdoor en is ze vandaag twee keer naar het ziekenhuis geweest... we hopen dat de medicatie haar eindelijk aan wat nachtrust kan helpen...

Dus... voor de vlooienmarkt van vandaag schoten we maar met twee meer over : ik en Manu zijn met de baby's en de gids meegeweest en hebben er wat rond gekuierd... Daarna zijn we naar de supermarkt water en babyvoeding gaan halen...
Omdat er in de supermarkt geen deftige buggy's te koop waren, ben ik alleen met de gids per taxi naar het centrum van Peking gereden... daar heb ik een buggy gekocht voor Julia, want die draagzak is erg belastend voor mijn schouders en rug en Julia zal er ook deugd van hebben een klein beetje afscheid te nemen van de arm/buik van mama of papa...

Morgen staat het bezoek van het plein en de verboden stad op het programma... Hopelijk doet de medicatie van Basile zijn werk en kunnen we mee...
Ik duim ook extra hard voor de nachtrust van Sigrid!!!
En super hard voor kleine Jill en Ann en Iwan, zodat we snel weer als drie trotse en blije ouderkoppels samen op stap kunnen...
Dit is de reis van ons leven, maar ze is best vermoeiend...Hopelijk raakt iedereen er snel weer bovenop en vallen er geen zieken meer (bij)...

Dikke kus van ons allemaal...

laatste dag in nanchang

Zalig opstaan!!! In enkele minuten tovert julia de liefste glimlach op haar snoetje en maakt onze dag al helemaal goed. Ze kan echt genieten van haar speeltjes en brabbelt er op los... (wordt ze misschien een even grote kletskous als haar mama??? ;-))
Vandaag wordt het onze laatste dag in Nanchang.
We zijn een prachtig park rondom een meer gaan bewandelen. Echt heel mooi, maar als je hier buiten komt, slaat de vochtige hitte zo op jou dat het zweet ons tot in de schoenen loopt... Zonnen zit er hier niet in, elk plekje schaduw wordt fel begeerd...
Ons juliake was na veel lachbuitjes in slaap gvallen, dat zul je zien op de foto...


Daarna gingen we naar een souveniershop, met de typisch grote Chinese vazen en allerlei ander porseleinwerk.
De volgende halte was het ophalen van ons meisje haar paspoort. Voor de Chinezen is ze nu echt ons meisje, maar voor België moeten we nog een tiental dagen geduld uitoefenen vooraleer we haar visum krijgen...
De laatste halte was de fotograaf : 4 pasfoto's van Julia voor de aanvraag en aanmaak van haar visum.

Na een gezellig hapje in het restaurant


en een stevige siësta voor ons allevier, vertrokken we monter en welgezind op eigen houtje eens op pad.
We gingen de kleedjes ophalen en bezochten een tempel hier dichtbij in de buurt.

Om ons verblijf in Nanchang af te sluiten trakteren we jullie op een kiekje van onze drie flinke meiden :

Deze avond viel het slaapritueel al beter mee... even tegengesputterd en dan in slaap gevallen...

Morgen zeggen wij Nanchang dankbaar vaarwel. In de voormiddag rijden we richting luchthaven om kort na de middag op te stijgen naar Peking.
We hebben genoten van ons bezoek aan de geboortestreek van onze dochter. We zijn in gedachten bij haar mama en papa die niet voor haar konden zorgen... Wij nemen jullie meisje dankbaar mee en zullen haar eeuwig liefhebben!!!

bezoek weeshuis en vindplaats van julia

Deze morgen waren we vroeg uit de veren.
En mooi busje stond ons op te wachten om ons naar Fengcheng te brengen, de geboorteplaats van onze drie baby's van de groep.
De rit alleen al was een echt avontuur! We kwamen ogen tekort. spijtig dat het busje zo snel doorreed, want dat maakte het ons niet makkelijk om foto's te maken van de lokale bevolking... We reden heel wat rijstplantages voorbij. De rijst lag gewoon te drogen aan de kant van de weg, op hun blote voeten rakelen ze de rijst open. De auto's kunnen er dikwijls zomaar overheen rijden... (Wie eet nog ongepelde rijst?!) Ook eenden-kwekerijen voor "the peking duck" waren hier en daar te bezien... En overgeladen scooters, enzo...



Eens aangekomen in Fengcheng(ongeveer 1u45min van Nanchang waar we verblijven) reden we eerst door het oude stadsgedeelte. In het nieuwe stadsgedeelte bevindt zich het weeshuis. De assisitent-directeur heeft ons vriendelijk ontvangen en liet ons (enkel) de benedenverdieping zien. Veel baby's waren daar niet, de twee baby's die we in hun bedjes zagen waren "special needs" (eentje met een hazelipje en ééntje met een korter beentje)



Onze julia is hier blijkbaar ook zelden geweest.
Naar we begrepen woonde ze bij een pleeggezin en werd ze om de 14 dagen naar hier gebracht voor een check-up in de dokterszaal.
Toch zijn we dankbaar dat we dit weeshuis (mits betaling) mochten bezoeken.





Daarna reden we naar de vindplaatsen van de drie baby's.
Onze Julia werd gevonden op 1 oktober 's morgens in een portaal van een "motorcycling market".


Na de bijhorende kiekjes voor iedereen zijn we weer naar het hotel gereden (lees gesjoefd en dooreen geschud!!!)
Op het hotel werden de nodige officiële documenten naar de adoptiedienst doorgefaxt en zijn daar goed aangekomen. We kregen hiervan de bevestiging van Linda van Horizon, waarvoor dank! Morgen krijgen we haar paspoort, en op 22 of 23 juli haar visum, net op tijd om terug huiswaarts te kunnen keren met onze fantastische dochter.

Vandaag ben ik bij "Tiffany's" een chinees kleedje gaan bestellen op maat... Je kon er zelf de stof en het model voor kiezen met bijhorende schoentjes... Morgen al mogen we het afhalen.

Onze kleine meid is nog steeds de blije, goedlachse meid, als ze maar gedragen wordt...Tijdens het eten krijst ze het ganse restaurant bijeen als ze in de kinderstoel moet gaan zitten, en haar in haar bedje krijgen is een lastige opgave geworden... We weten niet of het iets met verlatingsangst te maken heeft... gisterenavond hebben we haar vol medelijden terug uit haar bedje getild en tussen ons in gelegd, en dat vond ze maar al te fijn : van slapen kwam de eerste 3 uren niets van in huis... Zo is ze pas na 10nen in slaap gevallen, en was ze vandaag niet echt uitgeslapen... In de heenries naar het weeshuis heeft ze nog even gedut, maar in de namiddag krijste ze alweer de hele gang bijeen als het "siesta-time" was... Dan hebben we van ons hart efkens een steen gemaakt en is ze na een 10tal minuten toch in slaap gevallen (helaas slechts voor een klein half uurke, zodat ze weer niet uitgeslapen was).
Vanavond hebben we ons met zijn drietjes op de gang gezet, totdat ze na een kwartiertje krijsen toch in slaap is gevallen... Niet leuk om te doen, maar ze moet toch slapen...

Van zodra we in overmorgen in Peking zijn, gaan we daar een buggy kopen, dan leert ze het wat af om steeds gedragen te worden (op arm of in draagzak)... Ze geniet blijkbaar enorm van dat lijfelijk contact...

Morgen onze laatste dag in Nanchang. Ik ben er niet echt rouwig om, want het eten is hier vééél te pikant.... Ik kijk uit naar een klein stapje dichter huiswaarts, al duurt het nog wel even, en zullen we zeker genieten van al het moois dat Peking te bieden heeft...

Dikke zoenen van ons allen!!!

PS : Aan alle mensen die ons reacties sturen en mailen : DANK jullie wel!!! Dat doet enorm veel plezier dat jullie in onze grote vreugde delen!!! Hartverwarmend om jullie felicitaties, complimentjes,... te kunnen lezen hier in het verre China!!! (we kunnen helaas niet op al die lieve reacties reageren, anders blijft er helemaal geen slaaptijd (en genietmomenten) meer over, maar dat zullen jullie wel begrijpen, hé! xxx)

PS II : De uploaden van een filmpje lukt nog niet, momenteel allemaal te grote bestanden... Ik probeer komende dagen eens een kort maar duidelijk beeldje te filmen...

Museumbezoek voor de mannen, rustdag voor de vrouwtjes

Na een nachtje buikloop en braken, ben ik vandaag met Julia op het hotel gebleven. Mijn mannen zijn op museumbezoek gegaan. Ondertussen is het duidelijk dat ik gewoon iets verkeerds moet gegeten hebben... Mijn maaglast is over en de buikloop ook ... Ik let uiteraard nauwlettender op wat er op mijn bord komt... Eén voordeel, superplat buikje ;-))) Inmiddels is het hier alweer 3u s' nachts... Gisterenavond heeft onze miss ons belet om nog te bloggen... Julia weet heel goed wat ze wil, en dat kan ze heel goed laten horen ;))) Het slapengaan is haar grote angst, waarschijnlijk angst om zich over te geven en schrik ons uit het oog te verliezen... Wij kunnen haar niet meer gewoon in bedje leggen zoals de eerste dag, ze krijst het nu uit!!! We nemen haar noodgedwongen mee tussen ons in bed, waar ze dan in slaap valt en in haar bedje gelegd wordt.... Maar vanavond vond ze het erg plezant tussen mama en papa in... Grote broer was gelukkig snel in slaap gevallen maar onze kleine meid kraaide en lachte het uit, tot zo rond de klok van tien uur s' avonds lokale tijd... Dan zijn de mama en papa ook in slaap gevallen, vandaar deze late update. Deze avond ontvingen we de drie officiële aktes : geboorteakte, vondelingenakte en adoptieakte. Deze faxen we morgen door naar België. Morgen gaan we het weeshuis bezoeken en de plaats waar ze werd gevonden... Veel kiekjes zijn er vandaag niet geschoten, zal eens kijken waarmee ik jullie vandaag kan plezieren...
Morgen proberen we eens een stukje film op te zetten, waarop jullie kunnen zien hoe ze lacht en kraait van plezier...
Nu probeer ik nog wat verder te slapen...
Toedeloe!!!

Dag 3: Site seeing in Nanchang

Dag iedereen,

Zoals gezegd was het vandaag tijd voor een bezoekje aan enkele bezienswaardigheden in Nanchang.
Mama was vroeg uit de veren deze morgen (5u). Rond 7u deed Julia haar oogjes open en samen zijn ze de buurt van het hotel (op dat uur betekent dat al vrij druk verkeer en dansende Chinesen op het pleintje naast het hotel). Om kwart voor negen moesten papa en Basile gewekt worden want rond 9u30 stond het busje voor het stadsbezoek klaar.

Het stadsbezoek duurde (amper) 2,5 uur. Eerst was de Youmin Si tempel aan de beurt (volgens ons staat de naam voor zoiets als "ruikt naar wierook" ...), daarna volgde een (korte) wandeling en halte in het broeierig hete Bayi-park. Daarna zat het siteseeing er al op. De middag naderde en we dienden nog de notaris te gaan betalen in de lokale munt omdat die op dag 2 geen dollars of euros wou aanvaarden. Na enige creativiteit van onze begeleider Bruce, slaagden we uiteindelijk in ons opzet en konden we terug naar het hotel.

Na het middageten trokken we ons terug in ons kamer voor een paar uurtjes rust. Vooral mama daar dringend nood aan na haar vroege ochtend wandeling, maar Julia dacht daar aanvankelijk anders over. Honger en vooral krampen hielden ons nog enkele uren van onze siesta. Uiteindelijk vond iedereen behalve Basile de slaap. Tegen de avond begon het in mama's buik ook alsmaar meer te stormen. Reizigersdia... of iets verkeerd gegeten, morgen zal het moeten blijken. Laat ons hopen ...

Deze namiddag kwam Bruce ons ook melden dat de het bezoek aan het weeshuis morgen niet kan doorgaan, maar naar donderdag moest verplaatst worden. Morgen dus opnieuw site seeing in Nanchang. We zijn benieuwd wat moois (en liefst minder warms) de stad nog te bieden heeft.

Met de klassieke regen van elke avond (en uiteraard ook het auto-getoeter) op de achtergrond, nemen we afscheid voor vandaag. Maar niet zonder nog wat nieuwe foto's natuurlijk ...

Tussen papa en broere op de foto

zonder commentaar

grote broer op een binnenplein van de tempel

een zicht op de stad Nanchang vanuit het park

ook zonder commentaar

dag 2 : adoptieformaliteiten in orde brengen

Deze morgen alweer vroeg uit de veren om met een busje "van hot naar her" te rijden (CCAA, notaris, fotoshoot,...) We waren net de sint met al onze pakjes en centjes... Onze tassen zijn er meteen een stuk lichter op geworden! Na ons meisje haar middagdutje zijn we inkopen gaan doen in Wallmart, een groot shopping center. We voelden ons een groepje Celebraties, zoveel bekijks hadden we nog nooit!!! De automobilisten alhier kennen maar één grote verkeersregel : toeteren en drummen als je door wil!!! We hebben meerdere malen een botsing van onze taxi gevreesd, maar zijn toch heelhuids terug op het hotel geraakt... De tarieven van de taxi's zijn verbazend variabel : als het regent (zoals vanavond) moet je dubbel tarief betalen; als het druk is vijfdubbel tarief?! Buiten is het hier broeierig heet!!! Als je buiten een gebouw of busje stapt, is het alsof je de sauna betreedt en loopt het zweet druppelend van je lijf... Het zweet stond binnenin het hotel ook op mijn voorhoofd deze avond : de buffetten zijn rijkelijk gevuld maar de gerechten zijn meestal (in mijn termen) zeer pikant!!! Onze twee engeltjes liggen ondertussen alweer zalig te snoezen... Nog wat kiekjes van vandaag: (indien je er dubbel op klikt, kun je ze groter bekijken) Zo een blije meid is gewoonweg een geschenk uit de hemel!!! bij de CCAA beloofden we Julia alles te bieden wat ze nodig heeft en zeer goed voor haar te zorgen! Grote broer is nier weg te slaan van zijn zus : hij vindt haar zoooo schattig en loopt hier zo fier als een gieter rond!!! Haar entertainen vindt hij de max!!! Ons Juliake heeft ferme billekes en we weten nu waarom : ze eet heel smakelijk alles op wat je haar voorschoteld! Zalig gewoon!!! Morgen gaan we het park en de tempel bezoeken en woensdag mogen we naar het weeshuis!!! Toedeloe The happiest family in the world is ours!!!